اسکادا

بخش‌های مختلف سامانهٔ اسکادا

یک سامانهٔ اسکادا از زیرسامانه‌های زیر تشکیل شده‌است:

  1. واسط انسان و ماشین: دستگاهی است که نحوه پردازش داده را به یک اپراتور انسانی نشان می‎دهد و از این طریق، اپراتور انسانی عملکرد ماشین را نظارت و کنترل می‎کند.
  2. واحدهای خروجی راه دور: این واحدها به سنسورها متصل شده، سیگنالهای سنسور را به داده‎های دودویی تبدیل کرده، و داده‎های دودویی را به سیستم نظارتی ارسال می‎کنند.
  3. کنترل‌کننده‎های منطقی قابل برنامه‎نویسی یا پی‌ال‌سی‌ها که مانند مغز متفکر این سیستم‎ها هستند و کارهای اساسی را انجام می‎دهند، زیرا آنها اقتصادی‎تر، تطبیق‎پذیر و انعطاف‎پذیر بوده و دارای قابلیت پیکربندی بهتری نسبت به “RTU”های (واحدهای خروجی راه دور) با هدف خاص هستند.
  4. زیرساخت ارتباطاتی: سیستم‎های ناظر را به واحدهای پایانه راه دور متصل می‎سازد.

اسکادا و دی‌سی‌اس

در بسیاری از صنایع، تفاوت زیادی بین سامانه‌های اسکادا و سیستم‌های کنترلی توزیع شده (دی‌سی‌اس) وجود دارد. عموماً یک سیستم اسکادا به یک سیستم که کار هماهنگ‌سازی را انجام می‎دهد، اما عملکردها را کنترل نمی‎کند، برمی‎گردد. بحث در مورد کنترل زمان واقعی در این دو سیستم ناممکن است، چرا که ارتباطات کنترل از راه دور جدیدتر توانایی بیشتر، تأخیر کم و ارتباطات سریعتری را در منطقهٔ وسیعی تضمین می‎کند. بسیاری از تفاوتهای بین اسکادا و سیستم‎های کنترلی توزیع شده فرهنگی است، و می‎توان این تفاوت‎ها را نادیده گرفت. همانطور که زیرساختهای ارتباطی با ظرفیت بالاتری قابل دسترس می‎شوند، تفاوت بین اسکادا و سیستم‎های کنترلی توزیع شده کمتر می‎شود.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/07/SCADA_schematic_overview-s.png

/ 0 نظر / 28 بازدید